Νόμιμο και ηθικό (πλεονέκτημα)

Της Ευγενίας Λουπάκη

12 Μαρτίου 2017 22:43:29

Το νεαρό ζευγάρι στο πεζοδρόμιο της Πειραιώς, δε λέει να φύγει απ΄το μυαλό μου. Αυτή κοντή, ξανθούλα με μια σακκούλα του σούπερ μάρκετ στο χέρι, όπου ξεχώρισα ένα μικρό πακέτο «μπέιμπυ λίνο». Αυτός ψηλός, αδύνατος, μελαχρινός, κρατάει στην αγκαλιά με άφατη περηφάνεια, ένα μικρό μπογαλάκι τυλιγμένο με φτηνή κουβερτούλα πολύχρωμη: Το νεογέννητο παιδί τους. Είναι χαρούμενοι. Και πάνε με τα πόδια στην Ομόνοια να πάρουν τον ηλεκτρικό. Γιατί λεφτά για ταξί δεν υπάρχουν.
 
Λίγο πριν, στην Τροχαία όπου είχα πάει να παραλάβω τις πινακίδες μου, είχα γίνει αυτήκοος μάρτυς του αιτήματος κάποιου συνεργάτη, κάποιου υπουργού, που είχε αφήσει το κρατικό αυτοκίνητο στο πεζοδρόμιο και γύρευε (προφανώς) παραγραφή της παράβασης, γιατί άκουσα τον αρμόδιο να λέει «μα τα κρατικά αυτοκίνητα θα πρέπει να δίνουν το παράδειγμα». Ο συνεργάτης επέμενε και απ' ότι κατάλαβα σε ύφος «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» και «αυτά γίνονται». Λεπτομέρειες. 
 
Περπατώντας για το Κόκκινο, διασχίζοντας την Αθήνα του κάτω κόσμου, τη Μενάνδρου και τη Θεάτρου και τα βρώμικα στενά του κινέζικου εμπορίου, κοιτάζοντας τα σκέλεθρα κατερειπωμένων αρχοντικών, σκεφτόμουν την ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, της κυβέρνησης δηλαδή, για το περιβόητο εφάπαξ του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΔΕΣΦΑ. Ο οποίος προήχθη λίγο πριν συνταξιοδοτηθεί και διά της προαγωγής προήχθη και το εφάπαξ του. Νομίμως. Το βεβαίωσε και η ΔΕΣΦΑ και ο υπουργός κ. Σταθάκης. Άπαξ και γίνεσαι Διευθύνων Σύμβουλος, πηδάς και δυο βαθμίδες, λέει κι από διευθυντής γίνεσαι γενικός διευθυντής και αυξάνεται αναλόγως το εφάπαξ. Το «τσίμπησε» το θέμα βουλευτής της ΝΔ κι έγινε χαμός. Ο ίδιος ο πρώην πλέον Διευθύνων, δήλωσε ότι τίποτα παράνομο δεν έκανε και απόρησε «δηλαδή έπρεπε να πληρώνομαι λιγότερο;».
 
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ανέλαβε να προσγειώσει το θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις. «Δεν πρόκειται για αύξηση 100.000 ευρώ, είπε, πρόκειται για 27.000 ευρώ μεικτά».
 
Αν έπαιρνε εφάπαξ ως διευθυντής, δηλαδή, σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, θα έπαιρνε 27.000 λιγότερα,  προήχθη σε γενικό και πήρε 27.000 παραπάνω κι αυτά μεικτά, πώς κάνετε έτσι;
 
Όταν αναφέρθηκα στην εκπομπή, μια ακροάτρια μου έγραψε ότι αυτή με 40 σχεδόν χρόνια προυπηρεσία, θα πάρει αυτές τις άνευ σημασίας 27.000 ευρώ. Αν και όποτε.
 
Οι αμελητέες 27.000 ευρώ μου έφεραν αυτομάτως στο μυαλό, την αξέχαστη υπόθεση του τότε διοικητή της ΔΕΗ Μαυράκη, που απεπέμφθη από την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την περίφημη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου «Να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του το καταλαβαίνω, αλλά 500 εκατομμύρια;».
 
 
Το όργιο που ακολούθησε το ξέρουμε και το πληρώνουμε όλοι. Αν επιτρέψεις ένα «μικρό» δωράκι καταλήγεις στα εξοπλιστικά και στο Χρηματιστήριο. Δεν πάνε με το ζύγι τα «δωράκια». Τα πάσης φύσεως «δωράκια», όσο νομιμοφανή κι αν είναι. Ή δημοσιο-οικονομικοφανή, διότι μας προέκυψε κι αυτό, με την τροπολογία που ομόφωνα ψηφίστηκε για τη μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης σε βουλευτές κλπ. Που έγινε, όπως είπε ο πρόεδρος της Βουλής, «για λόγους δημοσιοοικονομικής ισορροπίας και όχι επειδή το ζήτησαν οι βουλευτές». Αλλά έγινε. Και εγκρίθηκε απ΄όλους.
 
Προστίθεται φυσιολογικά στα παραπάνω και η υπόθεση του ΑΔΜΗΕ. Νομίμως κι εκεί, διπλασίασαν τους μισθούς τους τα δύο κορυφαία στελέχη του. Και ορθώς ζητήθηκε η παραίτησή τους.
 
Δεν ξέρω ποια σχέση έχουν με τον «κάτω κόσμο» της κοινωνίας, οι νομομαθείς και αγγλομαθείς, ευρυμαθείς και ημιμαθείς που τον εκπροσωπούν. Και δεν με νοιάζει καθόλου για τους «άλλους», αυτούς που επί 40 χρόνια δημιούργησαν αυτόν τον κάτω κόσμο. Με νοιάζει γι΄αυτούς που εκλέχτηκαν στ' όνομά του. Και γι΄ αυτούς που  στην πορεία επελέγησαν από τους εκλεγμένους, για σημαντικές θέσεις της διοίκησης. Όταν χάνεις ή δεν είχες ποτέ επαφή με την πραγματικότητα του ζευγαριού που πάει το νεογέννητο με τα πόδια, αρχίζουν τα «νόμιμα» και τα ηθικά πάνε περίπατο. Κι όταν το τέρας του βαθέος κράτους έχει ξεγυμνώσει τις δοντάρες του, όταν οι αυτουργοί του εγκλήματος που διαπράχθηκε εν πλήρη συνειδήσει σ΄αυτή τη χώρα, τολμούν και βγάζουν γλώσσα, εσύ δεν πρέπει να δίνεις την παραμικρή αφορμή.
 
Και ξέρεις, αυτό το ζευγαράκι που πάει το μωρό του με τα πόδια σπίτι, θα σου συγχωρήσει αν δεν αλλάξεις την Ευρώπη. Αν όμως γίνεις μία απ' τα ίδια, δεν θα θέλει να σε ξέρει.