Πράσινη Αριστερά: Η έκπληξη των ολλανδικών εκλογών

Του Πάνου Τριγάζη

17 Μαρτίου 2017 08:51:11

Η Πράσινη Αριστερά (GroenLinks), που ήταν η θετική έκπληξη των ολλανδικών εκλογών, δεν είναι άγνωστη στην Αριστερά της Ελλάδας και ιδιαίτερα στον ΣΥΡΙΖΑ. 
 
Ιδρύθηκε το 1990 ως συνασπισμός τεσσάρων μικρών κομμάτων, μεταξύ των οποίων το Κ.Κ. Ολλανδίας. 
 
Το 1991, χρονιά που στην Ελλάδα ιδρύθηκε ο Συνασπισμός ως ενιαίο κόμμα, το συμμαχικό σχήμα μετατράπηκε σε κόμμα, το οποίο υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Φόρουμ της Ευρωπαϊκής Νέας Αριστεράς ύστερα από συνάντηση δέκα παρόμοιας κατεύθυνσης κομμάτων στη Μαδρίτη. Μεταξύ εκείνων των κομμάτων ήταν και ο ΣΥΝ. Υπενθυμίζουμε ότι το προαναφερθέν φόρουμ εξελίχθηκε σε δομή μόνιμης συνεργασίας και διαλόγου, αποτελώντας πρόδρομο για την ίδρυση και του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ). 
 
Μετά το 2005, το Φόρουμ της Νέας Αριστεράς ατόνησε, χωρίς ποτέ να αυτοδιαλυθεί επισήμως. Στο μεταξύ, η Πράσινη Αριστερά αναζήτησε την ευρωπαϊκή της στέγη στην Πράσινη Ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου και στη συνέχεια εντάχθηκε στο Κόμμα των Ευρωπαίων Πράσινων. Ανάλογη εξέλιξη υπήρξε και για το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Δανίας, το οποίο επίσης ξεκίνησε ως κομμουνιστογενές πολιτικό υποκείμενο.
 
Γενικότερα, τα αριστερά κόμματα της Βόρειας Ευρώπης, ιδιαίτερα εκείνα της Σκανδιναβίας, έχουν τις ιδιαιτερότητές τους και ενώ συμμετείχαν εξαρχής στο Φόρουμ της Ευρωπαϊκής Νέας Αριστεράς, αρνήθηκαν την ένταξή τους στο ΚΕΑ, έχοντας την δική τους περιφερειακή συνεργασία υπό τον τίτλο Nordic Green Leſt, με μέλη την Αριστερή Συμμαχία Φινλανδίας, το Αριστερό Κόμμα Σουηδίας, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Δανίας και το Αριστερό Σοσιαλιστικό Κόμμα Νορβηγίας, ενώ συμμετέχει στο σχήμα και η Λαϊκή
Συμμαχία Ισλανδίας.
 
Κατά κανόνα, τα κόμματα αυτά, με την εξαίρεση του φινλανδικού, τάσσονται κατά της ενοποίησης της Ευρώπης και, πολύ περισσότερο, κατά της ένταξης των χωρών τους στην Ευρωζώνη. Οι λόγοι που επικαλούνται για τη θέση τους αυτή είναι ότι η Ε.Ε. δεν είναι δημοκρατικά οργανωμένη και ότι στο πλαίσιό της κινδυνεύουν οι κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις, που είναι υψηλού επιπέδου στις χώρες τους. 
 
Αντίστοιχη είναι η θέση και του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολλανδίας, που επίσης συμμετείχε στο Φόρουμ της Νέας Αριστεράς και είχε καλές σχέσεις με τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς από την πλευρά μας να διακόψουμε ποτέ σχέσεις με την Πράσινη Αριστερά.
 
Η Πράσινη Αριστερά εκλογικά είχε πολλές μεταπτώσεις τα τελευταία 25 χρόνια. Μέχρι τις τελευταίες εκλογές, η υψηλότερη εκλογική επίδοσή της ήταν το 1998, όταν είχε εκλέξει 11 βουλευτές. Στη συνέχεια είχε πτωτικές τάσεις, με χειρότερη την επίδοση του 2012, όταν είχε εκλέξει μόλις 4 βουλευτές. Η ανάκαμψή της υπήρξε θεαματική στις πρόσφατες εκλογές, αφού το κόμμα αυτό τετραπλασίασε την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση. Επειδή δε η Πράσινη Αριστερά είναι κόμμα ανοιχτό στις συνεργασίες, στην βάση προγραμματικών συγκλίσεων, δεν αποκλείεται να το δούμε και στην κυβέρνηση, αν όχι τώρα, στο μέλλον.
 
Μια τελευταία επισήμανση. Η Πράσινη Αριστερά έχει όλα τα θετικά χαρακτηριστικά ενός πράσινου κόμματος, αλλά υπερασπίζεται και τις αξίες του εργατικού κινήματος, ενώ έχει στις τάξεις της σπουδαία στελέχη από τον χώρο των μεταναστών. Είναι σταθερά φιλομεταναστευτικό και αντιρατσιστικό κόμμα. Επίσης, ενσωματώνει την παράδοση του μεγάλου αντιπυρηνικού κινήματος της Ολλανδίας, το οποίο στη διάρκεια της δεκαετίας 1980 ήταν από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, έχοντας συσπειρώσει ακόμα και δυνάμεις της
Εκκλησίας. 
 
Γι’ αυτό και εξακολουθεί να πρωτοστατεί και στα θέματα ειρήνης και αφοπλισμού, ενώ τάσσεται και υπέρ μιας νέας σχέσης της Ε.Ε. με τον αναπτυσσόμενο κόσμο.
 
Δεν ξέρω αν σήμερα ισχύει η έννοια του αδελφού κόμματος για να κατατάξω την Πράσινη Αριστερά σε αυτήν την κατηγορία σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το λιγότερο που θα μπορούσα να πω είναι ότι πρόκειται για συγγενές κόμμα.
 
* Ο Πάνος Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ