Μια βόλτα στον πυρήνα της σκέψης του Σταύρου Τορνέ

Στην εκπομπή «Πυροβολώντας τον Γκοντάρ», Στο Κόκκινο Ρόδου 103.7, ο Στέφανος Γκιζλής κάνει ένα ωραίο αφιέρωμα στον ξεχωριστό κινηματογραφιστή Σταύρο Τορνέ (1932-1988). Ο ίδιος έγραφε στο μανιφέστο του: «Ο κινηματογράφος είναι ο τόπος που εσύ και εγώ γνωριζόμαστε, εγώ και άλλοι αγκαλιαζόμαστε. Είναι ο χώρος της κατάρας και της μέθης, το σημείο συνάντησης-σύγκρουσης μεταξύ του πραγματικού και του αδιανόητου, του φανταστικού και του αδύνατου». 

16 Ιουλίου 2017 18:36:25

Μια βόλτα σε έναν κινηματογράφο που δεν είχε συνταγές και τυποποιημένα πλάνα. Παρέα με την Καρκαλού και εκείνο το φέρετρο πάνω στο ταξί. Το λατομείο και η κάμερα του Τορνέ να ακολουθεί και να παρακολουθεί τους ήρωες των ταινιών του. Κι όλα αυτά μέχρι το καλοκαίρι του 1988 όταν ο μεγάλος δημιουργός είδε για τελευταία φορά το φως του ήλιου έχοντας αφήσει πίσω του μερικά από τα πιο ποιητικά φιλμ του ελληνικού και όχι μόνο, σινεμά.

«Σε κάθε δευτερόλεπτο ο Σταύρος Τορνές γερνούσε μια ώρα. Φθαρμένος από την αγωνία του κινηματογράφου, πέθανε από την επιθυμία -αγάπης- να τον αναστήσει, έστω με το τίμημα της ίδιας του της καταστροφής. Ο Σταυρός γυρίζει σ’ ένα χρόνο ένα αριστούργημα, οι άλλοι μαστορεύουν σε μισή δεκαετία μνημεία ακαδημαϊσμού. Φθείροντας το σώμα του τρεφόμενος με οτιδήποτε -μια ηθική του φτωχού. Χωρίς ασκητισμούς ή άλλες ηλιθιότητες. Χωρίς άλλοθι. Χωρίς δίχτυ. Απελαυμένος, περιθωριακός, σύντροφος δρόμου όλων των «σκουάτερ» της μεταβιομηχανικής κοινωνίας, όλων των αλητών του αστικού ντελίριου»
Louis Skorecki Liberation 1 Αυγούστου 1988

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΕΔΩ

"Πυροβολώντας τον Γκοντάρ", Στο Κόκκινο Ρόδου 103.7, με τον Στέφανο Γκιζλή: κάθε Τετάρτη 7-8 μ.μ. και σε επανάληψη κάθε Κυριακή την ίδια ώρα.