Πολιτική: μία καθημερινή, αλλά με σαφώς προοδευτικό περιεχόμενο, υπόθεση...

Απαντήσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας ζητούν κατά πρώτο λόγο από την πολιτική διαδικασία οι πολίτες, αν και μεγάλο ποσοστό συνεχίζει να προτάσσει την διεκδίκηση των μεγάλων κοινωνικών αλλαγών, ζητάει λήψη αποφάσεων σε εθνικό επίπεδο, προστατεύει τον ρόλο των κομμάτων και απορρίπτει το Νεοφιλελευθερισμό, όπως δείχνει έρευνα της Prorata για το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ.

17 Ιουλίου 2017 14:45:41

Η έρευνα «Τοποθετήσου» του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ για την Πολιτική επιχείρησε να καταγράψει τις αντιλήψεις των πολιτών για την πολιτική, τους πολιτικούς, τα κόμματα, τους θεσμούς και τις αξίες της ελληνικής κοινωνίας σήμερα. Την έρευνα διεξήγαγε για λογαριασμό του ΕΝΑ η Εταιρεία Ερευνών Κοινής Γνώμης Prorata και αποτελεί την πρώτη από μία σειρά ερευνών που θα αποτυπώνουν τάσεις και στάσεις του κοινωνικού σώματος.
 
Τα κύρια συμπεράσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι Έλληνες πολίτες σήμερα:
 
Θεωρούν ότι η πολιτική είναι κυρίως (59%) μία διαδικασία διαχείρισης καθημερινών προβλημάτων, αν και ένα μεγάλο ποσοστό (38%) την θέλει εργαλείο διεκδίκησης μεγάλων κοινωνικών αλλαγών. Εντύπωση κάνει το γεγονός ότι οι νεαρότερες ηλικίες είναι αυτές που δίνουν μεγαλύτερο βάρος στην καθημερινότητα.
 
Θεωρούν επίσης λιγότερο ή περισσότερο ότι η πολιτική είναι «βρώμικο παιχνίδι» (συνολικά 60%) έναντι μόλις 14% συνολικά που διαφωνεί.
 
Η αποτελεσματικότητα της πολιτικής διαδικασία κρίνεται από την αποτελεσματικότητά της, σύμφωνα με το 70%, ενώ ο στόχος της πρέπει να είναι σχεδόν ισόποσα (47% και 44%) η διασφάλιση της σταθερότητας και η καλλιέργεια της αλλαγής.
 
Παρά ταύτα, οι πολίτες επιμένουν στο ρόλο των κομμάτων στην πολιτική διαδικασία, καθώς 65% συνολικά διαφωνεί με την άποψη ότι δεν είναι απαραίτητα για τη Δημοκρατία. Οι νέοι είναι οι λιγότερο πεπεισμένοι για αυτή την αναγκαιότητα.
 
Συνακόλουθα, η δημιουργία νέων κομμάτων προκρίνεται ως ανάγκη από την πλειοψηφία (συνολικά 59%), ενώ ελαφρά υψηλότερο ποσοστό ζητάει την ανάδειξη νέων «μεγάλων» πολιτικών ηγετών (συνολικά 63%).
 
Οι πολίτες θέλουν να έχουν πρόσβαση στην πολιτική διαδικασία (συνολικά 62%), αν και η διάθεση αυτή εμφανίζεται σημαντικά μειωμένη στις μικρότερες ηλικίες. Μάλιστα, η απομάκρυνση αυτή ξεκάθαρα δεν έχει να κάνει με... μειωμένη αντίληψη ή με αδυναμία αλλαγής, όπως δείχνουν τα σχετικά ποιοτικά στοιχεία.
 
Ωστόσο, οι πολίτες φαίνεται να μην μπορούν να ορίσουν σαφώς το κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής πολιτικής, καθώς ένα εντυπωσιακό 72% απαντά «δεν ξέρω/δεν απαντώ» στη σχετική ερώτηση.

Το παραπάνω δεν είναι περίεργο, αν συνεκτιμήσει κανείς ότι το 54% θεωρεί πως οι κρίσιμες αποφάσεις για τη ζωή του λαμβάνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έναντι 31% σε εθνικό, ενώ θα ήθελε να συμβαίνει το αντίθετο, καθώς 49% ζητάει λήψη αποφάσεων σε εθνικό επίπεδο καΙ 25% σε ευρωπαϊκό.
 
Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο βαθμός εμπιστοσύνης στους θεσμούς, καθώς στη σχετική ερώτηση στις πρώτες θέσεις (βαθμολόγηση 1-10) κατατάσσονται το Πανεπιστήμιο (5,92) Και το Σχολείο (5,63), ακολουθούμενα από τις Επιχειρήσεις (4,95), το Στρατό (4,69), τη Δικαιοσύνη (4,62) και την Αστυνομία (4,20), έναντι των ουραγών κυβέρνησης (2,08%), κομμάτων (2,43%0, Εκκλησίας (2,76%), ΜΚΟ (2,92%).

Οι έννοιες που συσχετίζονται περισσότερο με την συντήρηση είναι πρώτος με διαφορά ο Νεοφιλελευθερισμός 6,52%) και ακολουθούν η Ατομικότητα (5,64%), η Πατρίδα (4,97%), η Αγορά (4,63%), ο Φιλελευθερισμός (4,60), η Οικογένεια (4,34%), ενώ οι συμμετέχοντες βαθμολόγησαν ως πιο κοντινές στις προσωπικές τους αντιλήψεις την Ελευθερία (8,97%), τη Δημοκρατία (8,72%), την Ισότητα (8,60%), τη Δικαιοσύνη (8,42%).

Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι η πλειοψηφία (49%) θεωρεί ότι η διάκριση μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς δεν έχει πλέον νόημα, κάτι που εξηγεί γιατί η μεγάλη πλειοψηφία τοποθετεί τον εαυτό της στην ευρεία περιοχή του κέντρου (συνολικά 60%), έναντι του 15% στα «αριστερά» και του 5% στα «δεξιά» του φάσματος. Η απόρριψη του διαχωρισμού Αριστεράς-Δεξιάς είναι εντονότερη προς την «δεξιά» πλευρά του ίδιου φάσματος.