Οι νέες ταινίες της εβδομάδας: Παρουσία του ελληνικού σινεμά

Κριτική-Παρουσίαση: Στράτος Κερσανίδης- Δυο αξιόλογες ελληνικές ταινίες περιλαμβάνονται στην οκτάδα των νέων ταινιών αυτής της εβδομάδας. Και οι δύο έκαναν πρεμιέρα στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης η μία μάλιστα από αυτές συμμετείχε στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα.

30 Νοεμβρίου 2017 07:52:14

Πρόκειται για τις ταινίες, «Ο γιος της Σοφίας», της Ελίνας Ψύκου, η οποία διεκδίκησε το Χρυσό Αλέξανδρο εξετάζει τη σχέση ενός παιδιού με τη μητέρα του η οποία έχει ξαναπαντρευτεί και το «Ussak, Χρόνια μετά», του Κυριάκου Κατζουράκη, μια πολιτική ταινία η οποία μας μεταφέρει σε ένα κοντινό ζοφερό μέλλον.

Η «Λαίδη Μάκμπεθ», του Ουΐλιαμ Όλντροϊντ, είναι ένα συναρπαστικό δράμα εποχής που έχει στο επίκεντρό του έναν παθιασμένο έρωτα.

Μια ιδιαίτερη ματιά στα διάφορα κινήματα τέχνης, είναι το «Μανιφέστο», του Γιούλιαν Ρόζεφελντ, το οποίο απευθύνεται σε απαιτητικούς θεατές του σινεμά αλλά και της τέχνης, γενικότερα.

Δε στερείται ενδιαφέροντος η ταινία του Κερτ Βέλκερ, «Όλα από την αρχή», με θέμα τη σχέση πατέρα - γιου μετά την απώλεια της συζύγου – μητέρας. Ο Τζέισον Χολ, σκηνοθετεί το «Thank you for the your service», στο οποίο εξετάζει τα τραύματα των αμερικανών στρατιωτών που γύρισαν από τον πόλεμο στο Ιράκ.

Η οκτάδα συμπληρώνεται με την κωμωδία «Ξαναγύρισε ο μπαμπάς», των Σον Άντερς και Τζον Μόρις, και την παιδική ταινία «Πάντιγκτον 2» του Πολ Κινγκ 

USSAK, ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Σκηνοθεσία
: Κυριάκος Κατζουράκης
Πρωταγωνιστούν: Κάτια Γέρου, Θεοδώρα Τζήμου, Γιάννης Τσορτέκης, Δημήτρης Πουλικάκος, Αντριάν Φρίλινγκ,  Θάνος Αλεξίου, Νέλλη Θεοφιλοπούλου, Θανάσης Παπαγεωργίου, Ρήγας Αξελός κ.α. 

Ο χρόνος μας μεταφέρει στο μέλλον το οποίο όμως έχει πολλά στοιχεία με το παρελθόν. Η εξουσία της εκμετάλλευσης και του τρόμου έχει εγκαθιδρυθεί και η πλειοψηφία των ανθρώπων ζει μέσα στη μιζέρια. Μια γυναίκα, η Ιωάννα, η οποία εργάζεται σε ένα κακόφημο μπαρ, απολύεται. Φεύγοντας κλέβει ένα πιστόλι και το ταμείο. Καταφέρνει να ξεφύγει και ζητά καταφύγιο κοντά σε έναν παλιό της φίλο, το Ζάφο. Την ίδια ώρα η οικονομική ελίτ σχεδιάζει πως θα αυξήσει τα κέρδη της σε βάρος του πληθυσμού, και αντικαθιστώντας τους φυσικούς σπόρους με μεταλλαγμένους, ενώ συμμορίες αλωνίζουν τους δρόμους και οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν διάφορους τρόπους για να επιβιώσουν. Ο Ζάφος βρίσκει ένα μέρος για να μείνει η Ιωάννα, ένα κοινόβιο περιθωριακών. Εκεί θα γνωρίσει δυο ηλικιωμένους άνδρες, τον Πάνο και το Σωκράτη. οι οποίοι θα έχουν θετική επίδραση επάνω της και θα την κάνουν να δει τη ζωή διαφορετικά. «Για μένα είναι συγγενείς μου. Μέχρι να τους γνωρίσω ήμουν μισός άνθρωπος», λέει.

‘Το μέλλον είναι εδώ’, διακηρύσσει ξεκάθαρα η ταινία του Κυριάκου Κατζουράκη. Και είναι ένα μέλλον κατάμαυρο, πνιγηρό, εφιαλτικό. Η κοινωνία των ανθρώπων σαπίζει, το ίδιο και οι άνθρωποι οι οποίοι σταδιακά χάνουν την ανθρωπιά τους. Το χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς, τους εξουσιαστές και τους εξουσιαζόμενους μεγαλώνει διαρκώς. Όμως πάντα υπάρχει ελπίδα και έρχεται από εκείνους που διεκδικούν την Ουτοπία. «Ο ουτοπιστής είναι ο απόλυτος υλιστής. Ποτέ δε λέει: ‘αυτό δεν αλλάζει’. Νιώθει πως αν το πει, παύει να’ ναι άνθρωπος», λέει στο φινάλε η αφηγήτρια.

Ταινία πολιτική με άμεσες αναφορές στην οικονομική κρίση αλλά περισσότερο στην κρίση ηθικής και στην καταστροφή του κοινωνικού ιστού. Ο σκηνοθετικός ρυθμός δε χάνεται, οι διάλογοι είναι ουσιαστικοί και οι ερμηνείες πολύ καλά δουλεμένες καθώς όλοι οι ηθοποιοί ανταποκρίνονται στους δύσκολους ρόλους τους. Υψηλής αισθητικής είναι και το εικαστικό αποτέλεσμα της ταινίας κάτι στο οποίο δίνει μεγάλη σημασία ο Κυριάκος Κατζουράκης καθώς παρεμβαίνει ο εικαστικός του εαυτός. Η δράση έχει ροή και ουσία, η κάμερα κυκλοφορεί ανάμεσα στους ηθοποιούς, σπάνια μένει στατική. Πολύ καλή δουλειά έχει γίνει στα σκηνικά και τα κοστούμια αλλά και στο ρεπεράζ αφού βρέθηκαν χώροι οι οποίοι ανταποκρίνονται στις ανάγκες της ταινίας. Άλλωστε, όπως λέει ο Κυριάκος Κατζουράκης «βρήκα τις τοποθεσίες σε παλιές γειτονιές στο κέντρο της Αθήνας. Πάντοτε πίστευα πως στο μέλλον οι πόλεις μας θα θυμίζουν περισσότερο τις πόλεις όπως ήταν τη δεκαετία του 1950».



Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ
Σκηνοθεσία:
Ελίνα Ψύκου
Πρωταγωνιστούν: Βίκτορ Καμούτ, Βάλερι Τσεπλάνοβα, Θανάσης Παπαγεωργίου, Αρτέμης Χάβαλιτς, Αρετή Σεϊνταρίδου, Υβόννη Μαλτέζου, Μαρία Φιλίνη, Μαρίνος Βεσλεμές, Χρήστος Στέργιογλου

Καλοκαίρι 2004, η Ελλάδα ζει το όνειρο των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο 11χρονος Μίσα φτάνει στην Αθήνα από τη Ρωσία για να ζήσει μαζί με τη μητέρα του, τη Σοφία, η οποία είχε φύγει μερικά χρόνια πριν. Πηγαίνουν να μείνουν στο σπίτι του Νίκου, ενός ηλικιωμένου συνταξιούχου στρατιωτικού, για τον οποίο η Σοφία έχει πει στο γιο της πως ζει μαζί του για να τον φροντίζει. Σύντομα όμως αποκαλύπτεται πως ο Νίκος είναι άνδρας της. Μάλιστα ο ηλικιωμένος άνδρας παρά τις ιδιομορφίες και την αυστηρότητα του αγαπά με τον τρόπο του το Μίσα, θεωρώντας τον γιο του. Όμως ο 11χρονος δε συμφωνεί καθόλου με το γάμο της μητέρας του, μισεί το Νίκο και προσπαθεί να βρει τρόπο να τον εκδικηθεί.

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει χωρίς τη μητρική αγάπη, όταν θα τη βρει δε θα τη μοιραστεί με κανέναν. Αυτό συμβαίνει με το Μίσα ο οποίος αρνείται να μοιραστεί τη μητέρα του με τον ηλικιωμένο σύζυγό της και τον ζηλεύει. Μάλιστα ένα παιδί σε ευαίσθητη ηλικία μπορεί να φτάσει ακόμη και στα άκρα. Η ταινία της Ελίνας Ψύκου είναι, λοιπόν, μια ιστορία ζήλεια, μίσους και εκδίκησης. Με μία ένσταση στα κομμάτια των ονείρων, τα οποία λειτουργούν αρνητικά για τη αφήγηση, η ταινία έχει ρυθμό και ακολουθεί μια πορεία διογκούμενης έντασης. Ο νεαρός Βίκτορ Κόμουτς στο ρόλο του Μίσα είναι συγκλονιστικός. Αγέλαστος, ανέκφραστος και με ένα απειλητικό βλέμμα από την αρχή ως το τέλος, κερδίζει τις εντυπώσεις.



ΛΑΙΔΗ ΜΑΚΜΠΕΘ
LADY MACBETH
Σκηνοθεσία:
Ουΐλιαμ Όλντροϊντ
Πρωταγωνιστούν: Φλόρενς Που, Κόσμο Τζάρβις, Πολ Χίλτον, Ναόμι Άκι, Κρίστοφερ Φέρμπανκ

Πως μπορεί, λοιπόν, να αντιδράσει μια νέα γυναίκα, φυλακισμένη σε έναν υποχρεωτικό γάμο, με έναν άνδρα που δεν αγαπά, ο οποίος δε τη σέβεται, την υποτιμά, την καταπιέζει και της φέρεται με σκαιότητα; Μια τέτοια γυναίκα είναι η νεαρή Κάθριν, η ηρωίδα της ταινία «Λαίδη Μάκμπεθ», του Ουΐλιαμ Όλντροϊντ. Βρισκόμαστε στα μέσα του 19ου αιώνα, σε μια έπαυλη στην εξοχή της Αγγλίας. Εκεί ζει η Κάθριν με τον άνδρα της και τον πεθερό της, σε ένα πνιγηρό και καταπιεστικό περιβάλλον. Όταν οι δύο άνδρες θα λείψουν για μερικές μέρες, η Κάθριν θα νιώσει για πρώτη φορά τι σημαίνει να αναπνέεις ελεύθερα. Γοητευμένη από έναν νεαρό εργάτη στο κτήμα, τον Σεμπάστιαν, θα αρχίσει μια παθιασμένη ερωτική σχέση μαζί του. Ο ενθουσιασμός της είναι τόσο μεγάλος και το πάθος της τόσο δυνατό που δυσκολεύεται να κρατήσει κρυφή της σχέση της. Ο πεθερός της και ο σύζυγός της προσπαθούν να την περιορίσουν όμως εκείνη αντιδρά. Κα η αντίδρασή της θα αγγίξει τα άκρα μετατρέποντας το πάθος της σε καταστροφή.

Ένα δραματικό θρίλερ εποχής, μια παθιασμένη ερωτική ιστορία μιας γυναίκας, μιας τραγικής ηρωίδας η οποία είναι θύμα και θύτης ταυτόχρονα. Το περιβάλλον είναι ψυχρό και πνιγηρό, ένας αδιόρατος φόβος είναι απλωμένος μέσα στο μεγάλο σπίτι. Μοναδικές στιγμές που ο χώρος φωτίζεται, ζεσταίνεται και γίνεται φιλικός είναι όταν σμίγει η Κάθριν με τον Σεμπάστιαν. Αμείωτο το ενδιαφέρον με το οποίο ο θεατής παρακολουθεί τη εξέλιξη της δράσης, με το σκηνοθέτη να έχει ενορχηστρώσει τα πάντα με προσοχή. Στο πρόσωπο της Κάθριν βλέπουμε εκατομμύρια γυναίκες οι οποίες υπέστησαν –και υφίστανται- βία και κακοποίηση, οι οποίες έζησαν κλεισμένες στη σιωπή. Η ηρωίδα μας είναι αποφασισμένη να συγκρουστεί, να διεκδικήσει και να πάει μέχρι το τέλος σε έναν δρόμο που δεν έχει επιστροφή. Και από ό,τι φαίνεται, δεδομένων των κοινωνικών συνθηκών, δεν είχε καν άλλη επιλογή.

Η Φλόρενς Που, δίνει μας συγκλονιστική ερμηνεία, ως Κάθριν, καθώς μετατρέπεται από βουβή και άβουλη σύζυγος σε μια δυναμική, σκληρή, ανελέητη και γεμάτη πάθος γυναίκα.

Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα μυθιστορήματος του Νικολάι Λέσκοφ «Η λαίδη Μάκβεθ του Μτσένσκ», το οποίο μάλιστα, έγινε και όπερα από το Ντμίτρι Σοστακόβιτς. 



ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ
MANIFESTO
Σκηνοθεσία:
Γιούλιαν Ρόζεφελντ
Πρωταγωνιστεί: Κέιτ Μπλάνσετ

Μια ταινία για την τέχνη, μια ταινία που είναι σινεμά αλλά είναι και περφόρμανς. Μέσα από 13 ‘εικόνες’, ο σκηνοθέτης διατρέχει τα σημαντικά κινήματα τέχνης, με εικόνες και λόγο εν είδη μανιφέστου. Μπροστά από τα μάτια μας περνούν κινήματα όπως ο ντανταϊσμός, ο φουτουρισμός, το Δόγμα 95, η ποπ αρτ, το Φλούξους, ο σιτουσιανισμός κλπ. Μοναδική ερμηνεύτρια η συγκλονιστική Κέιτ Μπλάνσετ.

Μια ταινία ‘μωσαϊκό’ που μπορεί να μην είναι ακριβώς αυτό που εννοούμε όταν λέμε ‘κινηματογράφος’ αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ούτε πως δεν είναι. Σίγουρα όμως είναι ένα έργο τέχνης το οποίο χρησιμοποιεί τα κινηματογραφικά μέσα έκφρασης. Απευθύνεται σε απαιτητικούς θεατές, όχι μόνον του σινεμά, αλλά της τέχνης, γενικότερα.

Για την ιστορία: Αρχικά παρουσιάστηκε στη Μελβούρνη, ως επίδειξη βίντεο-εγκατάστασης, με τις 13 διαφορετικές ενότητες να παίζουν ταυτόχρονα σε 13 διαφορετικές οθόνες. Γυρίστηκε σε 12 μέρες.



ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
THE BACHELORS
Σκηνοθεσία:
Κερτ Βέλκερ
Πρωταγωνιστούν: Τζ. Κ. Σίμονς, Τζος Γουίγκινς, Ζουλί Ντελπί, Οντέγια Ρας

Ο Μπιλ Πόντερ και ο 17χρονος γιος του, Γουές φεύγουν από τη μικρή τους πόλη και μετακομίζουν στη μεγαλούπολη. Ο Μπιλ προσπαθεί να κάνει μια νέα αρχή, για τον ίδιο και το γιο του, μετά το θάνατο της συζύγου του. Ενώ προσπαθούν να προσαρμοστούν και να ξεπεράσουν τον πόνο της απώλειας, θα γνωρίσουν δυο ξεχωριστές γυναίκες οι οποίες θα του δείξουν την αισιόδοξη πλευρά της ζωής.
Μια ταινία ρεαλιστική, με επίκεντρο της σχέση πατέρα-γιου, την απώλεια και την αντιμετώπιση της θλίψης. Ο σκηνοθέτης, λέει για την ταινία: «(…) Πάντα μ’ ενδιέφερε η σχέση πατέρα-γιου και από καιρό ήθελα να ασχοληθώ με την τεράστια, αλλά ελάχιστα συζητημένη επίπτωση που μπορεί να έχει η κατάθλιψη στη ζωή ενός ανθρώπου. Ταυτόχρονα με την κατάθλιψη, μέσω αυτής της ταινίας, μπόρεσα να επικεντρωθώ και σε άλλα θέματα που θεωρώ εξίσου συναρπαστικά, όπως το  βάρος που πέφτει στις πλάτες εκείνων που ζουν δίπλα σε αυτούς που βιώνουν την κατάθλιψη, τον βαθύ αντίκτυπο που έχουν οι γυναίκες στη ζωή των ανδρών, τη λεπτεπίλεπτη ομορφιά της ώριμης, αλλά και της εφηβικής αγάπης (…)».



THANK YOU FOR YOUR SERVICE
Σκηνοθεσία:
Τζέισον Χολ
Πρωταγωνιστούν: Χέιλι Μπένετ, Μάιλς Τέλερ, Έιμι Σούμερ, Κέιτ Λιν Σέιλ, Σκοτ Χέιζ, Κίσα Κάστλ Χιούζ, Τζο Κόουλ 

Ο λοχίας Άνταμ Σούμαν επιστρέφει από τον πόλεμο στο Ιράκ στην πατρίδα με την ελπίδα να συνεχίσει τη ζωή του. Μόνο η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική, καθώς ο πόλεμος έχει επιδράσει καταλυτικά στη ψυχοσύνθεσή του. Το ίδο πρόβλημα αντιμετωπίζουν κι άλλοι στρατιώτες που επέστρεψαν από τον πόλεμο.  
Μία εξαιρετικά προσωπική, διεισδυτική ματιά στη ζωή μίας ομάδας Αμερικανών στρατιωτών μετά τον πόλεμο στο Ιράκ, που σκηνοθέτησε ο σεναριογράφος του «Ελεύθερου σκοπευτή».  Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του βραβευμένου με Πούλιτζερ δημοσιογράφου Ντέιβιντ Φίνκελ, «Σας ευχαριστούμε για τις υπηρεσίες σας», ο οποίος περιγράφει τον αγώνα επανένταξης πρώην στρατιωτών στην καθημερινότητα. 



ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ
DADDY’ S HOME 2
Σκηνοθεσία:
Σον Άντερς, Τζον Μόρις
Πρωταγωνιστούν: Γουίλ Φερέλ, Μαρκ Γουόλμπεργκ, Μελ Γκίμπσον, Λίντα Καρντελίνι, Τζον Λίθγκοου, Τζον Τσένα, Αλεσάντρα Αμπρόσιο

Ο Μπραντ, θετός πατέρας, γίνεται φίλος με τον πραγματικό πατέρα, Ντάστι! Οι δυο οικογένειες βρίσκουν μια ισορροπία, χωρίζουν ρόλους και ζουν αρμονικά. Όταν όμως έρχονται οι πατεράδες του για χριστουγεννιάτικες διακοπές, όλα ανατρέπονται!  



ΠΑΝΤΙΝΓΚΤΟΝ 2
PADDINGHTON 2
Σκηνοθεσία:
Πολ Κινγκ
Πρωταγωνιστούν: Μπρένταν Γκλίσον, Τζιμ Μπρόαντμπεντ, Χιου Γκραντ, Σάλι Χόκινς, Τζούλι Γουότερς, Χιου Μπονεβίλ, Μπεν Γουίσοου (φωνή)

Ο αρκούδος Πάντιγκτον ζει μαζί με την οικογένεια Μπράουν. Στο μεταξύ η θεία του Λούσι, γιορτάζει τα 100στά (!) γενέθλιά της. Αναζητώντας ένα όμορφο δώρο να της πάρει, βρίσκει ένα σπάνιο παιδικό βιβλίο σε ένα παλαιοπωλείο. Κάνει το παν για να καταφέρει να το αγοράσει αλλά κάποιος το κλέβει! Ο Πάντιγκτον και οι Μπράουν είναι οι μόνοι που μπορούν να ανακαλύψουν τον κλέφτη.

Στην ταινία συνυπάρχουν τα κινούμενα σχέδια με τους ζωντανούς χαρακτήρες.