Άντζελα Ντέιβις: να κρατάμε ζωντανές τις μνήμες από τις ιδέες που μας ενέπνευσαν αρχικά

Αντί να υποθέτουμε ότι όλα τελείωσαν όταν χάνουμε μάχες, ας θυμόμαστε τι ήταν αυτό που μας ενέπνευσε στην αρχή, είναι ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουμε να προσφέρουμε στις νεότερες γενιές την ελπίδα να οικοδομήσουμε τους σοσιαλισμούς του μέλλοντος, είπε η εμβληματική φιγούρα του ακτιβισμού και του φεμινισμού Άντζελα Ντέιβις, στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε την ομιλία της στην 11η ετήσια διάλεξη στη μνήμη του Νίκου Πουλατζά.

12 Δεκεμβρίου 2017 14:43:44

'Οπως είπε απαντώντας σε ερώτηση του Χρυσόστομου Λουκά, «έχει σημασία να έχουμε υπ όψιν μας τη συνέχεια  που υπάρχει ανάμεσα στους θεσμούς που λέγονται φυλακές και τα αποτελέσματα αυτού που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε προσεγγίσεις εγκλεισμού στην καθημερινή ζωή.

Τον εγκλεισμό που είναι ένα μέρος της συνέχειας αυτών των σχέσεων.

Καταρχήν πιστεύω ότι ο κόσμος έχει εμπνευστεί από την αντίδραση των Ελλήνων, από τις διαδηλώσεις ενάντια στην λιτότητα.

Και βέβαια βρίσκεστε ακόμα σε μια δύσκολη κατάσταση.

Ο κόσμος λοιπόν παρακολουθεί τι γίνεται στην Ελλάδα για να έχει μια αίσθηση   για το τι είναι τελικά η Ευρώπη, τι είναι τελικά η Ε.Ε.

Και δεν νομίζω ότι έχω απάντηση σε αυτό. Κάποια πράγματα δεν μπορούν να απαντηθούν μέσω θεωρίας αλλά μόνο πρακτικά, μέσω πράξεων.

Αλλά η Ελλάδα δεν είναι μόνη της.

Σκέπτομαι την δύσκολη κατάσταση που υπάρχει στην Ν. Αφρική. Κατά μια έννοια καθρεφτίζει το τι συνέβη στην Ελλάδα. Σκέπτομαι και την Βραζιλία.

Υπήρχε κάποια στιγμή η ελπίδα ότι η νότιος Αφρική πρεσβεύει την ελπίδα του κόσμου . ‘Όχι μόνο η πτώση του Απαρτχάιντ αλλά και η πιθανότητα να δημιουργήσουμε μια νέα κοινωνία.

Εξαιτίας των αποτελεσμάτων του ΔΝΤ και του παγκοσμίου οικονομικού συστήματος, τον τεράστιο αυτό ογκόλιθο των ιδιωτικοποιήσεων , αυτό δε συνέβη στη νότιο Αφρική με τον τρόπο που είχαμε φανταστεί.

Στη Βραζιλία… στη Βραζιλία υπήρχε η ελπίδα ότι δημιουργείται ένα νέο είδος σοσιαλισμού.

Αυτό που νομίζω θα απαντούσα είναι ότι δεν μπορούμε απλά να εκφράζουμε έναν φόβο ή  την απογοήτευση μας .

Πρέπει να κρατάμε ζωντανές τις μνήμες από τις ιδέες που μας ενέπνευσαν αρχικά.

Παρά το γεγονός ότι η νότιος Αφρική δεν ανταποκρίθηκε στις ελπίδες που υπήρχαν είτε εντός είτε εκτός συνόρων πρέπει να θυμόμαστε τι σήμαινε για τον κόσμο να είναι ενωμένες οι προοδευτικές δυνάμεις . Η ελπίδα ότι η νότιος Αφρική θα δημιουργούσε την κοινωνία του μέλλοντος.

Πραγματικά πιστεύω ότι οι μη εκπληρωμένες υποσχέσεις του παρελθόντος πρέπει να αποτελούν τις ατζέντες του μέλλοντος.

Και αντί να υποθέτουμε-όταν χάνουμε μάχες- ότι όλα τελείωσαν, ας θυμόμαστε τι ήταν αυτό που μας ενέπνευσε στην αρχή.

Νομίζω αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουμε να προσφέρουμε στις νεότερες γενιές την ελπίδα για να οικοδομήσουμε τους σοσιαλισμούς του μέλλοντος», κατέληξε.

Τα κινήματα πρέπει να εξελίσσονται και να μην χρησιμοποιούν τα ίδια εργαλεία

Η Άντζελα Ντέιβις γνωρίζει από μέσα τις σωφρονιστικές μεθόδους και την μετεξέλιξη τους στις ΗΠΑ σε ένα σύστημα φυλακής βιομηχανικής κλίμακας. Το γνωρίζει από ίδια πείρα, το γνωρίζει μέσα από τις επιστημονικές τις έρευνες που εκτείνονται φυσικά και στις μετεξελίξεις των κινημάτων μέσα σε κοινωνίες που αλλάζουν.

Αναρωτηθήκαμε εάν και  οι Έλληνες ζούμε εντός ενός τεραστίου και μαζικού συστήματος εγκλεισμού… Σε μια τεράστια φυλακή. Μήπως αυτό ήταν τελικά  το λεγόμενο «ελληνικό πείραμα» που έγινε μέσω της Τρόικας, του ΔΝΤ και των οικονομικών εργαλείων που περιορίζουν τόσο τις ζωές τους;

Η Άντζελα Ντέιβις κατάλαβε αμέσως την αγωνία μέσα στην ερώτηση για τον κόσμο και τα κινήματα που αντέδρασαν στην λιτότητα και που σήμερα ζουν στην γνωστή δύσκολη κατάσταση.

Μας απάντησε ότι όλος ο κόσμος εμπνέεται από τους Έλληνες και μας υπενθυμίζει ότι όπως και στην Ν. Αφρική ή τη Βραζιλία, η διάψευση ελπίδων πρέπει να αντιμετωπίζεται όχι με απογοήτευση αλλά με την υπενθύμιση των ιδεών που μας ενέπνευσαν και μας κινητοποίησαν εξ αρχής.

Άλλωστε όπως λέει η Άντζελα Ντέιβις, «οι μη εκπληρωμένες υποσχέσεις του παρελθόντος πρέπει να αποτελούν τις ατζέντες του μέλλοντος».

Ακούστε: