Τέλος στην «λαθροχειρία» Λοβέρδου με το ίδρυμα της Παναγιάς της Τήνου

Η διαχείριση του ιδρύματος της Παναγίας της Τήνου πέρασε ξανά σε μεικτό έλεγχο, όπως ίσχυε επί δύο αιώνες, μετά την τροπολογία Λοβέρδου το 2014 που «ψηφίστηκε νύχτα» και το μετέτρεψε σε εκκλησιαστικό ίδρυμα χωρίς έλεγχο από το κράτος, κάτι που μόνο η χούντα είχε τολμήσει, είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης Στο Κόκκινο και τον Στάθη Σχινά.

21 Μαρτίου 2018 11:23:32

Επαναφέραμε αυτό που ίσχυε επί δύο αιώνες, αυτό που επανέφερε η Δημοκρατία αφού το κατήργησε η δικτατορία, αυτό εκτιμάται από όλους τους πολίτες της Τήνου και των Κυκλάδων που γνωρίζουν τα πράγματα», είπε ο κ. Ξυδάκης για το ίδρυμα της Τήνου, που «ιδρύθηκε το 1824, πριν το Ελληνικό Κράτος και την Εκκλησία της Ελλάδας. Κατά παράδοση και με μεγάλη επιτυχία όπως δείχνουν οι δύο αιώνες της ιστορίας του, διοικείτο από μεικτό σύστημα, λαϊκούς κυρίως αλλά και κληρικούς κατά δεύτερο λόγο, το οποίο στο διάβα των αιώνων δεν υπέστη καμία ουσιώδη μεταβολή».
 
Παρότι «κάθε μητροπολίτης από την εποχή του Δαμασκηνού ακόμη, επιβουλευόταν αυτό τον τρόπο διοίκησης, ήθελε να γίνει αμιγώς εκκλησιαστικό, δεν το είχε τολμήσει ποτέ κανείς, ούτε βασιλιάδες, ούτε δημοκρατίες. Αυτή η παράδοση διερράγη επί χούντας το 1969 και επανήλθε το 1976-1977 επί Καραμανλή. Το 2014 έγινε νέα διάρρηξη αυτής της συνέχειας με τροπολογία του Ανδρ. Λοβέρδου, χωρίς να προηγηθεί καμία συζήτηση και ενημέρωση, το μετέτρεψε σε εκκλησιαστικό ίδρυμα, με διπλή ψήφο στον πρόεδρο μητροπολίτη κτλ.», είπε ο κ. Ξυδάκης.
 
Σε άλλο σημείο ο κ. Ξυδάκης ανέφερε ότι «το 2014 η τροπολογία ψηφίστηκε νύχτα, ο κ. Λοβέρδος υποστήριξε ότι το είχε ζητήσει η Εκκλησία, αλλά ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας είπε ότι δεν μας ζήτησε τίποτε η Εκκλησία, ήταν δική μας πρωτοβουλία. Δεν ήξεραν ούτε οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας τι ακριβώς συμβαίνει, ενώ η διοικούσα επιτροπή του ιδρύματος και οι επίτροποι το έμαθαν αφού ψηφίστηκε ο νόμος, δεν τους είχε ρωτήσει κανένας. Είναι ένα είδος λαθροχειρίας».
 
«Η πολιτική ουσία είναι ότι στην Μεταπολίτευση επετεύχθη μία μεγάλη πολιτική συμφωνία μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας, με τον νόμο του 1976 και τον καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας του 1977, που εξαιρούσε το Πανελλήνιο Ίδρυμα Τήνου από το καθεστώς των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων. Είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εποπτεύεται από το κράτος, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να κάνει διαχειριστικό έλεγχο. Αντίθετα ένα εκκλησιαστικό ίδρυμα κανονίζεται από τις πράξεις της Ιεράς Συνόδου, είναι εκτός κανόνων και ελέγχου», σημείωσε ο ίδιος.
 
Σημειώνεται ότι το ίδρυμα έχει μεγάλη ροή ρευστότητας από τα αφιερώματα των πιστών και «πολύ αυστηρούς κανόνες στο πώς μετράται το παγκάρι, πολύ αυστηρά και συγκεκριμένα πλαίσια και όρους με τους οποίους αξιοποιείται αυτό το έσοδο για κοινωφελείς σκοπούς. Συντηρεί γηροκομείο, βοηθάει το Δήμο, το Λιμενικό Ταμείο, έχει αποστολική διακονία, δίνει υποτροφίες κτλ».
 
Ο κ. Ξυδάκης σημείωσε το παράδοξο η Πολιτεία όπως το 1976 έτσι και το 2018 να υποστηρίζει την αρμονική συμβίωση λαού και κλήρου, αλλά η Εκκλησία να προσπαθεί με διάφορους τρόπους να περιχαρακωθεί, να διαρρήξει αυτή τη λειτουργία και «να πει "τα δικά μου, δικά μου", χωρίς να έχει γίνει μία δεύτερη μεγάλη συμφωνία για χωρισμό Εκκλησίας - Κράτους. Θα γίνει κάποτε και νομίζω ότι μπορεί να γίνει αρμονικά και σοβαρά, αλλά όχι με οιωνεί μικροπραξικοπήματα στα οποία βρίσκει συνεργό μέρος του πολιτικού συστήματος».

Ακούστε: