Ο Μάης του ’68 Στο Κόκκινο: «Τον Μάη του ’68 έγινε εξέγερση. Δεν έγινε επανάσταση γιατί δεν υπήρχε ο φορέας της επαναστατικής αλλαγής» λέει Στο Κόκκινο ο Μάκης Καβουριάρης, μεταπτυχιακός φοιτητής τότε στο Παρίσι και επί σειρά ετών - στη συνέχεια - καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris 8. Έζησε τα γεγονότα έντονα, αφού την περίοδο της δικτατορίας διετέλεσε Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών Παρισιιού και στη συνέχεια μέλος του ΔΣ της Ένωσης Πανεπιστημιακών Δυτικής Ευρώπης." />

Μ. Καβουριάρης: Δεν έγινε επανάσταση γιατί δεν υπήρχε ο φορέας της επαναστατικής αλλαγής

Ο Μάης του ’68 Στο Κόκκινο: «Τον Μάη του ’68 έγινε εξέγερση. Δεν έγινε επανάσταση γιατί δεν υπήρχε ο φορέας της επαναστατικής αλλαγής» λέει Στο Κόκκινο ο Μάκης Καβουριάρης, μεταπτυχιακός φοιτητής τότε στο Παρίσι και επί σειρά ετών - στη συνέχεια - καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris 8. Έζησε τα γεγονότα έντονα, αφού την περίοδο της δικτατορίας διετέλεσε Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών Παρισιιού και στη συνέχεια μέλος του ΔΣ της Ένωσης Πανεπιστημιακών Δυτικής Ευρώπης.

07 Μαΐου 2018 17:07:29

Η Γκολική Γαλλία και ο κόσμος 
 
Δίνοντας το γενικότερο πλαίσιο ο τότε φοιτητής σημειώνει πως η παγκοσμιότητα του Παρισινού Μάη, εντάσσεται στην εκπληκτική δεκαετία του ’60 που σημαδεύτηκε από πολύ σημαντικά γεγονότα και κινήματα (Αλγερία, Βιετνάμ, Κουβανική επανάσταση, δράση και δολοφονία του Τσε Γκεβάρα, Πολιτιστική Επανάσταση του Μάο, Άνοιξη της Πράγας, εξεγέρσεις στην Πολωνία, αλλά και η Δικτατορία στην Ελλάδα). «Όλα αυτά φτιάχνουν τον Μάη του ‘68» τονίζει, ενώ δίνοντας το στίγμα για τη Γαλλία την περίοδο εκείνη, επικαλείται άρθρο του γνωστού Πιερ Βιανσόν Ποντέ στην Le Monde, στις 3 Μαρτίου, όπου διαπίστωνε ότι «η Γαλλία πλήττει». «Ο ίδιος ο Ντε Γκολ έπληττε» αναφέρει ο Μάκης Καβουριάρης εξηγώντας πως η γαλλική κοινωνία είχε περάσει από την ανάπτυξη στην υπερκατανάλωση και σε μια μίζερη ιδεολογικά κατάσταση. Και η εξέγερση του Μάη σήμανε την έκρηξη παντού, και φυσικά και στην τέχνη και στη φιλοσοφία. Βασικό στοιχείο της γαλλικής κοινωνίας πριν την εξέγερση ήταν και ο πουριτανισμός. Όπως ήταν φυσικό, αναπτύχθηκε έντονα το γυναικείο κίνημα που είχε και τη μεγαλύτερη εξέλιξη. «Οι γυναίκες κέρδισαν από τον Μάη του ‘68» διαπιστώνει. 
 
Μια συνάντηση που προκάλεσε πανικό 
 
Εξηγεί ότι τη συγκεκριμένη χρονιά υπήρξε διπλασιασμός των νέων που θέλησαν να γραφτούν στα πανεπιστήμια, και έπρεπε το εκπαιδευτικό σύστημα να προσαρμοστεί για να αντέξει το βάρος.
 
Προηγήθηκε το κίνημα της 22ας Μαρτίου με καταστολή και συλλήψεις φοιτητών που πυροδότησαν πολύ μεγαλύτερη φοιτητική αντίδραση. Στις 10 Μαϊου ξέσπασαν οι πρώτες μεγάλες διαδηλώσεις στο Quartier Latin, ενώ στις 13 ξεχύθηκε στους δρόμους ένα εκατομμύριο εργατών. «Αν και με διαφορετικά αιτήματα, η συνάντηση φοιτητών και εργατών έγινε και δημιούργησε ‘ένα φάντασμα που πλανιόταν πάνω από την πόλη’», λέει ο Μάκης Καβουριάρης και διηγείται τον πανικό που προκάλεσε αυτή η συνάντηση στην κυρίαρχη αστική τάξη και όχι μόνο, αφού η απεργία έγινε κόντρα στα μεγάλα εργατικά συνδικάτα (CGT κλπ). «Μεγάλη ευθύνη είχε και το Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας γιατί το κίνημα του χάλαγε την... Άλγεβρα της Επανάστασης», σημειώνει χαρακτηριστικά. 
 
«Ο Ντε Γκολ έφυγε από τη χώρα, η αστική τάξη πελάγωσε. Φοβήθηκαν τη συνάντηση εργατών – φοιτητών. Υπήρξε κενό εξουσίας, το Κομμουνιστικό Κόμμα δε μπήκε στην ιστορία, και το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν πήρε θέση» θυμάται ο τότε φοιτητής αλλά καταλήγει ότι «η εξέγερση δεν έγινε επανάσταση γιατί δεν υπήρχε ο φορέας της επαναστατικής αλλαγής».
 
«Έτσι ο Ντε Γκολ γύρισε στη Γαλλία στέλνοντας το μήνυμα ‘ήρθα και θα μείνω’. Κέρδισε τις εκλογές και τα πήρε όλα». 
 
Η χούντα στην Ελλάδα και ο Μάης του ‘68 
 
Για την ενεργό συμμετοχή των ελλήνων φοιτητών στο γαλλικό Μάη, ο Μάκης Καβουριάρης εξηγεί πως δε θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά. «Πήγα λίγο πριν τη δικτατορία στο Παρίσι. Αμέσως μετά έλληνες φοιτητές και διανοούμενοι έφθασαν πρόσφυγες εκεί, επηρεάζοντας και τη ζωή της Γαλλίας. Οι έλληνες φοιτητές ήταν μέσα στο φοιτητικό κίνημα. Οι διαδηλώσεις κατά της χούντας έγιναν όλες με τη συμπαράσταση των Γάλλων φοιτητών, των διανοουμένων και του γαλλικού λαού. Δε θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά», τονίζει εξηγώντας τη στενή σχέση που υπήρχε με τη γαλλική κοινωνία.
 

Ακούστε: