Σαν Σήμερα 5 Σεπτεμβρίου: Ο «Μαύρος Σεπτέμβρης» βάφει με αίμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1972 πνίγονται στο αίμα οι 18οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου, όταν η γερμανική αστυνομία επιχειρεί να απελευθερώσει τους Ισραηλινούς αθλητές που έχουν πιαστεί όμηροι από την παλαιστινιακή τρομοκρατική οργάνωση «Μαύρος Σεπτέμβρης».

05 09 2018 10:35:28

Η επιχείρηση οδηγείται σε ένα μακάβριο φιάσκο, καθώς κατά τη διάρκειά τους σκοτώνονται εννέα από τους Ισραηλινούς αθλητές, πέντε από τους απαγωγείς και ένας Γερμανός αστυνομικός. Νωρίτερα, έχουν δολοφονηθεί ακόμα δύο αθλητές, σε αυτό το πρωτοφανές και ανεπανάληπτο μακελειό σε οποιαδήποτε μεγάλη αθλητική διοργάνωση.
 


Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου διεξάγονταν μόλις 36 χρόνια μετά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936, που είχαν καταχωρηθεί στην ιστορία ως η πιο εμβληματική προπαγάνδα και επίδειξη δύναμης του Χίτλερ και του ναζιστικού καθεστώτος.

Στόχος των Γερμανών διοργανωτών ήταν να σβήσουν αυτή την εικόνα, διοργανώνοντας αγώνες που να αποστρέφονται την πειθαρχία και τον μιλιταρισμό, δίνοντας έμφαση στο αθλητικό παιχνίδι και την άμιλλα. Στο πλαίσιο αυτό, υπήρξε επιλογή των διοργανωτών να μην υπάρχουν ασφυκτικά μέτρα ασφάλειας και προστασίας των αποστολών, προκειμένου να μη δίνει το Μόναχο σε καμία περίπτωση την εικόνα στρατοκρατούμενης πόλης. Η Γερμανία βρισκόταν τότε υπό την ηγεσία του αριστερού σοσιαλδημοκράτη Βίλι Μπράντ, ο οποίος ήταν βασικός κήρυκας της ύφεσης στις διεθνείς σχέσεις και ευνοούσε αγώνες χωρίς στρατιωτικές δυνάμεις ασφαλείας.
 
Τη Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου οι Ολυμπιακοί Αγώνες έμπαιναν στη δεύτερη εβδομάδα τους και όλα έδειχναν να βαίνουν καλώς. Η ισραηλινή αποστολή δείπνησε σε ένα εστιατόριο έξω από το Ολυμπιακό Χωριό. Εκεί κατόρθωσαν να εισχωρήσουν 11 μέλη του Μαύρου Σεπτέμβρη, εκμεταλλευόμενα τη χαλαρότητα των μέτρων ασφαλείας, αλλά και τη θρυλούμενη ακούσια βοήθεια από κάποιους άλλους αθλητές, ενδεχομένως από τον Καναδά.
 
Οι ένοπλοι έψαξαν τα δωμάτια στα οποία βρίσκονταν οι Ισραηλινοί αθλητές, αντιμετωπίζοντας ελάχιστα προβλήματα. Δύο μέλη της αποστολής που αντιστάθηκαν, ο προπονητής της πάλης Μωυσής Γουέινμπεργκ και ο αρσιβαρίστας Ιωσήφ Ρομάνο, πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν επί τόπου.  Ο Ρομάνο ήταν βετεράνος του Αραβο-ισραηλινού πολέμου των 6 ημερών και οι ένοπλοι που το γνώριζαν αυτό, τον ευνούχισαν αμέσως μετά την εκτέλεσή του. Εννέα άλλοι αθλητές και μέλη της αποστολής οδηγήθηκαν με τη βία έξω από τα δωμάτια τους και κρατήθηκαν ως όμηροι. Επρόκειτο για τους Ιωσήφ Γκέτφρεντ, Κεχάτ Σορ, Αμιτζούρ Σαπίρα, Αντρέ Σπίτζερ, Γιακόβ Σπρίνγκερ, Ελάιζα Χαλφίν, Μαρκ Σλαβίν, Δαυίδ Μπέργκερ και Ζεβεδαίο Φρίντμαν, αθλητές κατά βάση της πάλης, της άρσης βαρών και της σκοποβολής.
 
Οι απαγωγείς ήταν όλοι Παλαιστίνιοι, που προέρχονταν από στρατόπεδα προσφύγων στην Ιορδανία, τη Συρία και το Λίβανο. Στα αιτήματα που έθεσαν για να αφήσουν τους ομήρους, ήταν η απελευθέρωση 234 Παλαιστίνιων που κρατούνταν στις ισραηλινές φυλακές, αλλά επίσης και των δύο μελών της ένοπλης τρομοκρατικής γερμανικής οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός ή RAF, Αντρέας Μπάαντεν και Ούλρικε Μάινχοφ που κρατούνταν στις γερμανικές φυλακές. Οι απαγωγείς άφησαν αμέσως ελεύθερους τους αθλητές από την Ουρουγουάη και τον Χονγκ Κονγκ που βρίσκονταν στον ίδιο όροφο με τους ισραηλινούς αθλητές.
 
Το Ισραήλ ζήτησε να στείλει στη Γερμανία ειδικά εκπαιδευμένες δυνάμεις προκειμένου να απελευθερώσουν τους ομήρους, όμως τόσο ο καγκελάριος Βίλι Μπραντ όσο και ο κεντρώος υπουργός Εξωτερικών Χανς-Ντίντριχ Γκένσερ, αρνήθηκαν την προσφορά. Τις διαπραγματεύσεις με τους Παλαιστίνιους ανέλαβε η αστυνομία του Μονάχου. Οι γερμανικές αρχές πρότειναν αρχικά στους απαγωγείς χρήματα για να ελευθερώσουν τους ομήρους και στη συνέχεια την αντικατάσταση των ισραηλινών αθλητών με γερμανούς αξιωματούχους. Η εβραϊκή καταγωγή των ομήρων δεν αποτελούσε ασφαλώς τον καλύτερο συμβολισμό για τη Δυτική Γερμανία, 27 χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την αποκάλυψη των αντισημιτικών θηριωδιών. Οι απαγωγείς αρνήθηκαν και τις δύο αυτές προσφορές. Τελικά το βράδυ της ίδιας μέρας, ειδική ομάδα 38 δυτικογερμανών αστυνομικών εισέβαλε στο ολυμπιακό χωριό προκειμένου να προχωρήσει στην επιχείρηση απελευθέρωσης των ομήρων. Έγιναν όμως αντιληπτοί από τους απαγωγείς, οι οποίοι απείλησαν να σκοτώσουν δύο αθλητές εάν δεν αποχωρούσε η αστυνομία.

Στο Ολυμπιακό Χωριό κατέφθασε ο ίδιος ο Γκένσερ για να διαπραγματευτεί προσωπικά με τους απαγωγείς. Αργότερα κατέθεσε ότι είδε ότι οι αθλητές είχαν υποστεί φυσική βία.  Οι απαγωγείς ζήτησαν ένα ελικόπτερο για να φύγουν προς το Κάιρο. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση αρνήθηκε όμως να εμπλακεί. Τελικά το ελικόπτερο θα κατευθυνόταν κοντά σε μία βάση του ΝΑΤΟ. Στον δρόμο ωστόσο από το γκαράζ του ολυμπιακού χωριού προς το ελικόπτερο, γερμανοί αστυνομικοί ξεκίνησαν να πυροβολούν, πιθανότατα χωρίς σχετική εντολή. Οι απαγωγείς απάντησαν στα πυρά, εκτελώντας παράλληλα ομήρους. Όλοι οι ισραηλινοί αθλητές σκοτώθηκαν, όπως και πέντε από τους απαγωγείς και ένας αστυνομικός. Η επιχείρηση κατέληξε σε μεγάλο φιάσκο, δημιουργώντας τεράστια πολιτική κρίση στη Γερμανία και τη Μέση Ανατολή. Οι αγώνες διακόπηκαν για μία μέρα και ξανάρχισαν μετά.
 
Μήνες αργότερα, το Ισραήλ επιτέθηκε στο Λίβανο σε μια επιχείρηση στην οποία υποστήριξε ότι συνέλαβε μέλη του Μαύρου Σεπτέμβρη. Αργότερα, Παλαιστίνιοι τους απελευθέρωσαν, ως όρο για την ειρηνική λήξη μιας αεροπειρατείας. Στοιχεία που βγήκαν στην επιφάνεια χρόνια μετά αποκάλυψαν ότι οι γερμανικές αρχές είχαν στα χέρια τους την πληροφορία για την επίθεση και δεν την αξιολόγησαν ως σοβαρή. Ποτέ ξανά δεν έγιναν Ολυμπιακοί Αγώνες στη Γερμανία. Αυτοί διεξάγονται πλέον υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. Οι Μπάαντερ και Μάινχοφ πέθαναν λίγα χρόνια αργότερα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες στα λευκά κελιά. Η Παλαιστίνη παραμένει κατεχόμενη από το Ισραήλ.  
 
Ακούστε καθημερινά το «Μια μέρα σαν σήμερα» με τον Γιάννη Ανδρουλιδάκη στις 06.50 και τις 17.50 στον 105,5 Στο Κόκκινo

Ακούστε: