Το ποδόσφαιρο των Μελλοθάνατων - η παρουσίαση στο 47ο Φεστιβάλ Βιβλίου

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη, 12/9, η πρώτη μεγάλη εκδήλωση της σεζόν για τον 105.5 στο Κόκκινο, όπου σε συνεργασία με τις MV Publications παρουσιάστηκε το βιβλίο «Το ποδόσφαιρο των Μελλοθάνατων» (Soccer under the swastika) του Κέβιν Σίμπσον, στην κεντρική σκηνή του 47ου Φεστιβάλ Βιβλίου που μας φιλοξένησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Η συγκίνηση, βεβαίως, προήλθε από τις μαρτυρίες που καταγράφονται στο βιβλίο και τις μετέφεραν οι εξαίρετοι ομιλητές αλλά κυρίως από την συγκλονιστική περιγραφή των όσων έζησε στο στρατόπεδο του Αουσβιτς ο Νόα Κλίγκερ.

14 09 2018 13:55:53

Ο 93χρονος που επέζησε του Ολοκαυτώματος βρέθηκε μαζί μας -έστω από μακριά με σύνδεση skype- και για περισσότερη από μισή ώρα, επέστρεψε πίσω στο μακρινό παρελθόν περιγράφοντας τα βιώματά του που ήταν συγκλονιστικά...
 
Ο Κλίγκερ περιέγραψε πως βρέθηκε στην ομάδα πυγμαχίας του στρατοπέδου για να επιβιώσει, μίλησε για τα "θαύματα" που τον βοήθησαν να παραμείνει ζωντανός. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου διακρίθηκε ως αθλητικογράφος και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό μέσω διαφόρων ιδιοτήτων. 
 
«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Γαλλία, αλλά όταν έγινε ο πόλεμος, ο πατέρας μου αποφάσισε να πάμε στο Βέλγιο, πιστεύοντας ότι θα ήμασταν προστατευμένοι λόγω της φιλίας του Βέλγου βασιλιά με τον Χίτλερ» είπε ο Κλίγκερ: «Η Γερμανία, όμως, επιτέθηκε στο Βέλγιο και το κατέλαβε κι εγώ μπήκα στην αντίσταση, φυγαδεύοντας Εβραίους στην Ελβετία. Κάποια στιγμή με συνέλαβαν και με έστειλαν στο Άουσβιτς, που ήταν η απόλυτη κόλαση. Δεν μπορώ να εξηγήσω το Άουσβιτς, το μόνο που μπόρεσα να κάνω σε όλη την υπόλοιπη ζωή μου ήταν να μιλάω γι' αυτό. Το μεγαλύτερο από τα θαύματα που μεσολάβησαν για την επιβίωσή μου ήταν το ότι οι Γερμανοί έψαχναν για πυγμάχους κι εγώ δήλωσα πυγμάχος χωρίς να είμαι.Με βοήθησε ένας Έλληνας πυγμάχος, που με άφησε να τον ακουμπήσω για να πάρω πόντους και να μπω στην ομάδα (κι εκείνος με ακούμπησε αλλά δεν με χτύπησε). Έτσι εξασφάλισα για έξι μήνες λίγη παραπάνω σούπα στο καθημερινό μερτικό μου και κέρδισα πολύτιμο χρόνο. Στο Άουσβιτς δεν υπήρχαν ποδόσφαιρο και άλλα αθλήματα. Υπήρχε μόνο πυγμαχία. Ποδόσφαιρο υπήρχε στο Τερεζίν της Τσεχίας κι οι Γερμανοί το χρησιμοποιούσαν για να πείσουν τον κόσμο ότι μεταχειρίζονταν καλά τους Εβραίους. Όλα τα υπόλοιπα είναι μύθοι και προϊόντα της φαντασίας», ήταν κάποια από τα λόγια του. 
 
Στο βιβλίο «Το ποδόσφαιρο των μελλοθάνατων» περιγράφεται -μέσω στοιχείων, πηγών και μαρτυριών - ο τρόπος με τον οποίο το ποδόσφαιρο χρησιμοποιήθηκε ως μέσο προπαγάνδας από το φασιστικό και το ναζιστικό καθεστώς αλλά και πως αποτέλεσε την «σανίδα σωτηρίας» για πολλούς από τους κρατούμενους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. 
 
Την σύνδεση με το παρόν έκανε ο υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης, ο οποίος αποδόμησε την άποψη πως το ποδόσφαιρο δεν πρέπει να έχει σχέση με την πολιτική.
 
«Το βιβλίο είναι ένα βιβλίο αφύπνισης. Γράφει για το τι ακριβώς συνέβη στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το πιο σοκαριστικό στοιχείο της ανάγνωσης είναι ότι οι μέθοδοι της σημερινής προπαγάνδας των διάφορων επιχειρηματικών κέντρων δεν διαφέρουν από τις μεθόδους προπαγάνδας της ναζιστικής ή της φασιστικής εξουσίας όταν κατέφευγε γι' αυτόν τον σκοπό στον αθλητισμό. Το ποδόσφαιρο όμως είναι και τρόπος άρσης των ταξικών αποκλεισμών ή μέσον προστασίας των αδύναμων. Κι αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε εμείς σήμερα με τους μετανάστες και τους άστεγους».
 
Μιλώντας για το έργο του Simpson, ο Ηλίας Νικολακόπουλος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας, σημείωσε ότι όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ναζισμού δεν ήταν ίδια, αν και όλοι στη Γερμανία ήξεραν για την ύπαρξή τους: «Τα συνέδεε, ωστόσο, με κορυφαίο το Άουσβιτς, μια κοινή μοίρα: ότι ήταν γραφειοκρατικά και επιστημονικά οργανωμένα ως μηχανές θανάτου, ως εργαλεία εξανδραποδισμού. Αυτό είναι που ξεχωρίζει το Ολοκαύτωμα από οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια γενοκτονίας ή εξόντωσης στην Ιστορία».
 
Στην απόφασή του να προχωρήσει στην έκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου, αναφέρθηκε ο εκδότης των MV Publication, Θανάσης Ασπρούλιας στον χαιρετισμό του, πριν παρουσιάσει τον Νόα Κλίγκερ και εκμαιεύσει με τις ερωτήσεις του την συγκλονιστική μαρτυρία. 
 
Ο Αλέξης Σπυρόπουλος, δημοσιογράφος, παρατήρησε ότι ο Σίμπσον αποφεύγει τον μελοδραματισμό και προσηλώνεται στη διερεύνηση των γεγονότων: γιατί τα γεγονότα παράγουν καθ' εαυτά συγκίνηση, μακριά από τον σχηματισμό ή την υιοθέτηση του οποιουδήποτε μύθου.
 
Ο Διονύσης Ελευθεράτος, συγγραφέας και δημοσιογράφος «Στο Κόκκινο», είπε ότι το ναζιστικό κακό αναβιώνει στις μέρες μας με τη νομιμοποίηση της εξάπλωσης της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη κάνοντας εκ παραλλήλου λόγο για τον ζαλιστικό πλούτο των πληροφοριών που παρουσιάζει ο Simpson: «Η μπάλα αποτελεί εδώ σωσίβιο ζωής και ηθικό σωσίβιο, σύμβολο επιβίωσης, αλλά και φλάμπουρο των φασιστικών καθεστώτων. Η μπάλα από μόνη της δεν πάει πουθενά, αλλά μόνο όπου κάθε φορά τη σπρώχνουν».
 
Στο κλίμα που διαμορφώνεται πανευρωπαϊκά αλλά και στη χώρα μας αναφέρθηκε και ο διευθυντής του 105.5 στο Κόκκινο, Νίκος Σβέρκος στον χαιρετισμό του : Το μέλλον αυτό κάθε άλλο παρά ευοίωνο μπορεί να διαγραφεί. Στο ευρωπαικό κοινοβούλιο παρακολουθήσαμε τον Βίκτορ Ορμπάν, τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, που εξυμνεί τον Μίκλος Χόρτυ, τον πολιτικό που παρέδωσε το 1944 χιλιάδες Εβραίους Ούγγρους στην ναζιστική μηχανή θανάτου. Ακούσαμε όμως και τους συνοδοιπόρους του Ορμπάν, τους ηγέτες συντηρητικών, φασιστικών και δεξιών λαικιστικών κομμάτων ανά την Ευρώπη, να τον ενθαρρύνουν να συνεχίσει το έργο του. Και στην Ελλάδα η κατάσταση δεν είναι καλύτερη με κορυφαίους κοινοβουλευτικούς να ζητούν θεσμικά μέτρα ενάντια στην Αριστερά, δηλαδή επισήμως δημοκρατική εκτροπή, ενώ ομογάλακτοί τους παρουσιαζουν την πιο αιματηρή Χούντα της Λατινικής Αμερικής, αυτή του Πινοσέτ, ως επιτυχημένο παράδειγμα μεταρρυθμίσεων", ανέφερε μεταξύ άλλων. 
 
Την εκδήλωση συντόνισε η δημοσιογράφος του 105.5 στο Κόκκινο, Αλέκα Ζουμή, η οποία καταλήγοντας υπογράμμισε: «Σε πέντε μέρες συμπληρώνονται πέντε χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το μαχαίρι του Χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Η δίκη της ναζιστικής οργάνωσης συνεχίζεται... 
 
Συνηθιζουμε να μιλάμε για το "Φάντασμα του Φασισμού",  ο φασισμός δεν είναι φάντασμα, είναι εδώ, ολοζώντανος... Και δεν θα πάψει να υπάρχει εάν δεν τον πολεμήσουμε με κάθε μέσο. Από τις αίθουσες των δικαστηρίων και τη Βουλή μέχρι τις γειτονιές,το δρόμο και τα γήπεδα. Ως ελάχιστο φόρο τιμής στα θύματα του ολοκαυτώματος, του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου αλλά και στα θύματα των σύγχρονων μορφωμάτων που οραματίζονται την αναβίωση της φρίκης...».
 
Υ.Γ.: Ο 105.5 στο Κόκκινο οφείλει ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους και όλες εσάς που στηρίξατε την εκδήλωση με την παρουσία σας. Είστε και η δύναμη και η έμπνευσή μας για την συνέχεια.


Δείτε ολόκληρη την παρουσίαση εδώ: