| Τρίτη, 04 Ιουνίου 2019

4 Ιουνίου 1919: Οι γυναίκες κατοχυρώνουν το δικαίωμα ψήφου στις ΗΠΑ


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

 

 

 

Ακούσε τώρα Live

Καλοκαιρινο προγραμμα

4 Ιουνίου 1919: Οι γυναίκες κατοχυρώνουν το δικαίωμα ψήφου στις ΗΠΑ

Στις 4 Ιουνίου 1919 η αμερικανική Γερουσία επικυρώνει την 19η Τροπολογία του Αμερικανικού Συντάγματος, με την οποία απαγορεύεται στις Πολιτείες της Ομοσπονδίας να αρνούνται το δικαίωμα ψήφου σε Αμερικανούς πολίτες με την αιτιολόγηση του φύλου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά ένας αγώνας που διήρκησε περισσότερα από 100 χρόνια είχε φτάσει στη δικαίωσή του, και οι γυναίκες είχαν πλέον καθολικό δικαίωμα ψήφου στις ΗΠΑ.


Στις 4 Ιουνίου 1919 η αμερικανική Γερουσία επικυρώνει την 19η Τροπολογία του Αμερικανικού Συντάγματος, με την οποία απαγορεύεται στις Πολιτείες της Ομοσπονδίας να αρνούνται το δικαίωμα ψήφου σε Αμερικανούς πολίτες με την αιτιολόγηση του φύλου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά ένας αγώνας που διήρκησε περισσότερα από 100 χρόνια είχε φτάσει στη δικαίωσή του, και οι γυναίκες είχαν πλέον καθολικό δικαίωμα ψήφου στις ΗΠΑ.

Στις κοινωνίες που είχαν δημιουργήσει οι λευκοί άποικοι της Αμερικής, πριν τη συγκρότηση του κράτους των ΗΠΑ οι γυναίκες είχαν αρκετά μεγάλη συμμετοχή και σε πολλές περιπτώσεις απολάμβαναν το δικαίωμα ψήφου στις συνελεύσεις των κοινοτήτων. Η ίδρυση των ΗΠΑ εντούτοις, παρά τη γενική φιλελεύθερη τάση του Συντάγματός τους και τις προοδευτικές ιδέες των πατέρων του έθνους, ειδικά αναφορικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, σήμανε μια μάλλον αρνητική εξέλιξη για τη θέση των γυναικών, που από το 1807 αποκλείονται από κάθε δικαίωμα ψήφου. Θα χρειαστούν περισσότερα από 40 χρόνια για να συγκροτηθεί οργανωμένα το γυναικείο κίνημα ενάντια σε αυτόν τον αποκλεισμό. Στις 19 Ιουνίου του 1848 θα συγκληθεί στη Νέα Υόρκη από γυναίκες το Συνέδριο του Σένεκα Φαλς, το οποίο θα ασχοληθεί με «την κοινωνική πολιτική και θρησκευτική κατάσταση της γυναίκας και τα δικαιώματά της». Το συνέδριο θα εκδώσει ψήφισμα με το οποίο θα διεκδικήσει την επέκταση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες. Το συνέδριο θα ακολουθηθεί από άλλα δύο ακόμα, στο Ρότσεστερ και στο Γουέρκεστερ της Μασαχουσέτης, τα οποία θα επαναλάβουν το ίδιο αίτημα. Πρωταγωνίστριες σε αυτό το κίνημα θα είναι γυναίκες κουάκεροι, αλλά και γυναίκες άλλου θρησκεύματος, όπως η Ελίζαμπεθ Κέιντι Στάντον, αλλά και η Φρέντερικ Ντάγκλας, η πρώτη αφρο-αμερικανίδα φεμινίστρια σουφραζέτα, που ζητούσε επίμονα να ενταχθούν στο κίνημα και αιτήματα που αφορούσαν τις μαύρες γυναίκες. Η ανταπόκριση που βρήκε από τις λευκές γυναίκες ήταν ελάχιστη.

Από τα συνέδρια θα προκύψει η  λεγόμενη «Διακήρυξη των Συναισθημάτων», που αποτέλεσε τον οδηγό των γυναικείων κινημάτων και του κινήματος για ψήφο, μέχρι και το 1861 και το ξέσπασμα του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου.  Σε αυτό το διάστημα οι γυναικείες οργανώσεις προσπάθησαν με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης και της νομικής οδού, να κατακτήσουν αυτό το δικαίωμα. Μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, καθώς οι ΗΠΑ επεκτείνονται προς τα Δυτικά, κάποιες πολιτείες αρχίζουν δειλά δειλά να αναγνωρίζουν στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου. Το 1878, ο γερουσιαστής Άαρον Σάρτζεντ, παρουσιάζει στο Κογκρέσο  μια πρόταση γενίκευσης της γυναικείας ψήφου. Το Κογκρέσο μέσα σε θύελλα διαφωνιών θα συζητάει αυτή την πρόταση για εννέα ολόκληρα χρόνια, μέχρι που τελικά το 1887 θα την απορρίψει.

Η απόρριψη της τροπολογίας του Σάρτζεντ στο Αμερικανικό Σύνταγμα θα δημιουργήσει μεγάλη απογοήτευση στα γυναικεία κινήματα, που επί εννέα χρόνια πάλευαν για την αποδοχή της, Οι παρεμβάσεις των γυναικείων οργανώσεων θα αναδιπλωθούν για μερικά χρόνια ξανά στο επίπεδο των ξεχωριστών πολιτειών, καθώς η προσπάθεια για μια λύση σε ομοσπονδιακό επίπεδο είχε αποτύχει. Στις αρχές του 20ού αιώνα όμως, το αίτημα για την 19η Τροποποίηση του Συντάγματος θα αρχίσει να ακούγεται και πάλι.  Θα χρειαστεί ωστόσο η έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η συμμετοχή των ΗΠΑ σε αυτόν για να αποκτήσει πλειοψηφικά χαρακτηριστικά. Όπως και σε όλον τον κόσμο, η απουσία των ανδρών στο μέτωπο κάνει πολύ πιο ορατές τις γυναίκες μέσα στην κοινωνία και στις ΗΠΑ. Περισσότερες εργάτριες συμμετέχουν στην παραγωγή, όχι στις συνήθεις μονάδες της γυναικείας βιοτεχνικής εργασίας, αλλά ακόμα και στη βιομηχανία. Η Εθνική Επιτροπή για τη Γυναικεία Ψήφο είναι εκείνη την περίοδο εξαιρετικά δραστήρια.

Το 1918 ο πρόεδρος Ουίλσον θα ταχθεί ανοιχτά υπέρ μιας σχετικής τροποποίησης στο Αμερικανικό Σύνταγμα. Στις 21 Μαΐου, η Βουλή των Αντιπροσώπων εγκρίνει την τροποποίηση, πριν η Γερουσία κάνει το ίδιο δύο εβδομάδες αργότερα. Η τροποποίηση του Συντάγματος θα περάσει από τη διαδικασία της επικύρωσης από της πολιτείες, η οποία δεν θα ολοκληρωθεί παρά το 1984, όταν η πολιτεία του Μισσισιπί θα προσθέσει την τροπολογία στην πολιτειακή νομοθεσία της.

26 εκατομμύρια γυναίκες θα έχουν δικαίωμα ψήφου στις Προεδρικές Εκλογές του 1920, το οποίο πάντως δεν θα χρησιμοποιήσουν υπέρ του Δημοκρατικού Κόμματος που το νομοθέτησε. Ο Ρεπουμπλικανός Γουόρεν Χάντρινγκ θα συντρίψει με διαφορά 24 μονάδων τον Δημοκρατικό διάδοχο του Ουίλσον, Τζέιμς Κοξ. Μαύρες, λατίνες και ιθαγενείς γυναίκες θα διαπιστώσουν εξαιρετικά γρήγορα ότι το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες ελάχιστα θα επηρεάσει τη ζωή τους.

Γυναίκες βουλευτίνες και γερουσιαστίνες θα αρχίσουν σταδιακά να εμφανίζονται στο αμερικανικό κογκρέσο. Ποτέ από το 1776 που ιδρύθηκαν οι ΗΠΑ μέχρι σήμερα, γυναίκα δεν εξελέγη στο αξίωμα της Προέδρου των ΗΠΑ, παρά τη φιλόδοξη προσπάθεια της Χίλαρι Κλίντον το 2016 ή της αντιπροέδρου των ΗΠΑ, παρά την υποψηφιότητα της Σάρα Πέιλιν το 2008.   

 




 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την περιήγησή σας. Περισσότερες πληροφορίες Κλείσιμο